سورة العاديات
بەشی 100 | 11 ئایەت
وەرگێڕان: بورهان محمد ئەمین
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًۭا
Wal'aadi yaati dabha
سوێند بهو هۆکارانهی که تیژڕهون و نرکهو ناڵهیان لێوه دێت.
فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًۭا
Fal moori yaati qadha
بهو هۆکارانهی کاتێك که ئاگر دهکهنهوهو بریسکه دهدهن.
فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًۭا
Fal mugheeraati subha
بهو هۆکارانهی که له بهرهبهیاندا هێرش دهبهنه سهر (ئۆردووی دوژمنان).
فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًۭا
Fa atharna bihee naq'a
ئینجا دهبنه هۆی بهرپاکردنی تهپ و تۆزو گهردهلوول.
فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا
Fawa satna bihee jam'a
لهو کاتهدا خۆیان دهکهن بهناو جهرگهی دوژمناندا.
إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌۭ
Innal-insana lirabbihee lakanood
سوێند بهوانه ههمووی، بهڕاستی ئادهمیزاد له ئاستی پهروهردگاریدا زۆر ناسوپاس و حهق نهناسه.
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌۭ
Wa innahu 'alaa zaalika la shaheed
خۆیشی شایهته لهسهر ئهو حاڵهی خۆی، (ڕۆژی قیامهت دان به کهمتهر خهمی خۆیدا دهنێت).
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
Wa innahu lihubbil khairi la shadeed
بێگومان ئادهمیزاد له خۆشهویستی ساماندا زۆر بهتین و ههڵپهیه (که دهستی لێی گیربوو ڕهزیل و ڕژد و چرووکه).
۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ
Afala ya'lamu iza b'uthira ma filquboor
ئایا ئهو جۆره کهسانه نازانن چی پێش دێت کاتێك له گۆڕهکان هێنرانه دهرهوهو (زیندوو کرانهوه)؟!
وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ
Wa hussila maa fis sudoor
ههرچیش له سینهکاندا ههیه ههر ههمووی له (کارنامهکاندا) به تۆمار کراوی ئاشکرا کران و خرانه بهردهست!!
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّخَبِيرٌۢ
Inna rabbahum bihim yauma 'izil la khabeer
بهڕاستی پهروهردگاریان لهو ڕۆژهدا ئاگادارو شارهزایه پێیان (بهوردی دهپرسێتهوه).
گوێبگرە لە قورئانی پیرۆز بە دەنگی ڕەوان
گوێبگرە بە دەنگ